لیگنین یک ماده پلیمری طبیعی است که مقدار آن کمتر از سلولز است و یکی از منابع اصلی آلودگی است که از فاضلاب کارخانه‌های کاغذسازی ناشی می‌شود. لیگنوسولفونات محصول جانبی فرآیند سولفیت اسیدی است. برخلاف لیگنین، لیگنوسولفونات نه تنها حاوی گروه‌های آبگریز مانند گروه‌های آروماتیک و آلیفاتیک است، بلکه حاوی بسیاری از گروه‌های آبدوست مانند گروه‌های سولفونیک، کربوکسیل و هیدروکسیل فنولیک نیز می‌باشد. این یک ماده فعال سطحی پلیمری طبیعی است که می‌تواند به طور گسترده‌ای به عنوان کاهنده آب بتن، پراکنده‌کننده دوغاب آب زغال سنگ، پراکنده‌کننده چاه نفت و عامل پراکنده‌کننده آفت‌کش استفاده شود. اما فعالیت سطحی لیگنوسولفونات بدون اصلاح شیمیایی پایین‌تر است. پیکربندی جذب لیگنوسولفونات در سطح مشترک هوا/مایع مستقیماً بر فعالیت سطحی آن تأثیر می‌گذارد، اما تاکنون گزارش‌های کمی در مورد پیکربندی جذب لیگنوسولفونات در سطح مشترک هوا/مایع وجود دارد. گوندِرسِن و همکاران فرآیند جذب لیگنوسولفونات در سطح مشترک هوا/مایع را با استفاده از تکنیک لانگمویر مطالعه کردند. نتایج آنها نشان داد که غلظت لیگنوسولفونات، مقدار pH و قدرت یونی محلول بر پیکربندی جذب لیگنوسولفونات در سطح مشترک هوا/مایع تأثیر می‌گذارند، اما محققان در مورد اینکه لیگنوسولفونات در چه پیکربندی در سطح مشترک هوا/مایع جذب می‌شود، نتیجه‌گیری نکردند. در ادامه تحقیقات قبلی ما، ما تأثیر غلظت لیگنوسولفونات، مقدار pH و قدرت یونی بر کشش سطحی دینامیکی و خواص فیلم سطحی مشترک هوا/مایع محلول لیگنوسولفونات را مطالعه کردیم و مکانیسم جذب لیگنوسولفونات در سطح مشترک هوا/مایع مورد بحث قرار گرفت.