لجن سولفونات مقاوم در آب در بتن مواد خام شیمیایی برای ساخت و ساز

استفاده از لیگنوسولفونات بر پایه سدیم، که مربوط به نرم‌کننده‌های هیدرولیکی است، در تولید بتن و مخلوط‌های خشک ساختمانی امکان کاهش هزینه اجزا (سیمان) را به میزان ۱۰-۱۵٪ فراهم می‌کند. همچنین لایه‌بندی مخلوط بتن کاهش یافته و تراکم آن افزایش می‌یابد، سرعت سخت شدن کند می‌شود.

افزودنی‌های لیگنوسولفونات به میزان ۰.۱۵ تا ۰.۲۰٪ به مخلوط سیمان یا بتن اضافه می‌شوند و فوق نرم‌کننده‌ها باید به میزان ۰.۵-۲.۰٪ از جرم سیمان خشک اضافه شوند. هنگام جایگزینی فوق نرم‌کننده‌ها با لیگنوسولفونات، مقاومت بتن ۲۰-۲۵٪، مقاومت در برابر یخ‌زدگی ۳-۴ برابر افزایش می‌یابد و هزینه مخلوط‌ها به دلیل افزودن مقدار کمی لیگنوسولفونات به شدت کاهش می‌یابد که به جذب سطحی آنها بر روی فاز جامد مربوط می‌شود. استفاده از لیگنوسولفونات رطوبت لجن خام را در حالی که سیالیت آن حفظ می‌شود کاهش می‌دهد که باعث افزایش بهره‌وری کوره و کاهش مصرف سوخت ویژه در سوختن کلینکر می‌شود.

با استفاده از تشدیدکننده‌های مبتنی بر لیگنوسولفونات، بهره‌وری واحدهای سنگ‌زنی افزایش می‌یابد و فرصتی برای جایگزینی محصولات شیمیایی گران و کمیاب فراهم می‌شود.

در تولید مصالح ساختمانی

به لطف خواص چسبندگی، چسبندگی و فعال سطحی، لیگنوسولفونات فنی در تولید صفحات عایق حرارتی و نما (تراشه چوب، الیاف چوب و پشم معدنی) به عنوان یک افزودنی تقویت‌کننده استفاده می‌شود. به عنوان یک افزودنی تقویت‌کننده در این تولید، رزین‌های فنل فرمالدئید یا کاربامید فرمالدئید که نسبتاً کمیاب، گران و سمی هستند، استفاده می‌شوند. مخلوط در طول تولید لیگنوسولفونات اصلاح شده (۲۰-۳۰٪) و رزین‌ها امکان دریافت چسب مشترک را فراهم می‌کند.

لیگنوسولفونات فنی می‌تواند به طور گسترده به عنوان یک افزودنی اصلاح‌کننده در تولید گرانول لیکا استفاده شود.

لیکا پرکاربردترین پرکننده مصنوعی متخلخل بتن سبک و سازه‌ای است که با کوره دوار از طریق پخت سریع خاک رس به دست می‌آید. افزودنی‌های اصلاح‌کننده وارد شده به ساختار مواد خام رسی، امکان تشدید فرآیند تشکیل لیکا، افزایش مواد خام، کاهش چگالی و افزایش دوام لیکا را فراهم می‌کنند.

صنعت نفت